Devotion and Surrender to The God¶
The Shloka¶
———
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥
———
Ananyāścintayanto māṁ ye janāḥ paryupāsate.
Teṣāṁ nityābhiyuktānāṁ yogakṣemaṁ vahāmyaham.
———
Meaning / Summary¶
हा श्लोक भगवान श्रीकृष्णांनी आपल्या अनन्य भक्तांना दिलेले सर्वोच्च आश्वासन दर्शवतो. जे भक्त पूर्णपणे श्रीकृष्णाला शरण जातात आणि अविचल भक्तीने त्यांचे चिंतन करतात, त्यांच्या भौतिक आणि आध्यात्मिक कल्याणाची जबाबदारी श्रीकृष्ण स्वतः घेतात, हे यातून स्पष्ट होते. ‘योग’ (जे नाही ते मिळवून देणे) आणि ‘क्षेम’ (जे आहे त्याचे रक्षण करणे) ही दोन्ही कार्ये परमेश्वर स्वतः करतो, यावर हा श्लोक जोर देतो. हा श्लोक संपूर्ण श्रद्धा आणि समर्पणाची प्रेरणा देतो, कारण भक्त कोणत्याही चिंतेशिवाय आपले जीवन जगू शकतो, कारण परमेश्वरच त्यांच्या गरजांची काळजी घेतो.
परंतु जे लोक अनन्य भावाने माझे चिंतन करतात आणि माझी उपासना करतात, अशा नित्य माझ्या ठायी लीन झालेल्या भक्तांचे योगक्षेम मी स्वतः वाहतो.
भगवान श्रीकृष्ण सांगतात की, जे भक्त केवळ माझ्यावरच अनन्य भक्ती ठेवतात, माझेच सतत चिंतन करतात आणि माझी उपासना करतात, अशा नेहमी माझ्याशी एकरूप झालेल्या भक्तांचे योगक्षेम (त्यांना जे हवे आहे ते पुरवणे आणि जे आहे त्याचे रक्षण करणे) मी स्वतः करतो.
भगवद्गीतेच्या नवव्या अध्यायातील हा २२ वा श्लोक भगवान श्रीकृष्णांनी आपल्या अनन्य भक्तांना दिलेले एक अत्यंत महत्त्वाचे आणि आश्वासक वचन आहे. ‘अनन्याः’ म्हणजे ज्यांच्या मनात इतर कोणाबद्दलही विचार नाही, केवळ एकनिष्ठ भक्ती आहे, अशी व्यक्ती. असे भक्त ‘माझे चिंतन करतात’ (चिन्तयन्तो माम्) म्हणजे सतत माझे स्मरण करतात, माझ्या स्वरूपाचे, गुणांचे आणि लीलांचे ध्यान करतात. ते माझी ‘उपासना करतात’ (पर्युपासते) म्हणजे केवळ बाह्य पूजा नव्हे, तर सर्व बाजूंनी, पूर्ण श्रद्धेने आणि समर्पणाने माझी सेवा करतात. अशा ‘नित्य माझ्या ठायी लीन झालेल्या’ (नित्याभियुक्तानाम्) भक्तांसाठी श्रीकृष्ण स्पष्टपणे सांगतात की ‘मी त्यांचे योगक्षेम स्वतः वाहतो’ (योगक्षेमं वहाम्यहम्). ‘योग’ म्हणजे जे काही भक्ताकडे नाही ते त्याला मिळवून देणे, मग ते आध्यात्मिक ज्ञान असो, भौतिक गरजा असोत किंवा मानसिक शांती असो. आणि ‘क्षेम’ म्हणजे भक्ताकडे जे काही आहे, त्याचे रक्षण करणे, त्याला कोणत्याही प्रकारच्या हानीपासून वाचवणे. ‘अहम्’ (मी) या शब्दावर श्रीकृष्ण जोर देतात, याचा अर्थ ही जबाबदारी ते स्वतः घेतात, दुसऱ्या कोणावर सोपवत नाहीत. हा श्लोक भक्तांसाठी खूप मोठा आधार आहे, कारण तो हे आश्वासन देतो की परमेश्वराला पूर्णपणे शरण गेल्याने त्यांच्या सर्व गरजा पूर्ण होतील आणि त्यांना ईश्वरी कृपेने संरक्षण मिळेल.
This shloka highlights the supreme assurance given by Lord Krishna to His exclusive devotees. It signifies that for those who surrender completely to Him with undivided attention, He takes personal responsibility for their material and spiritual well-being. It underscores the concept of ‘Yoga’ (acquiring what is not possessed) and ‘Kshema’ (preserving what is possessed) being divinely managed. This verse inspires complete faith and dedication, promising that a devotee’s needs will be taken care of by the Lord Himself.
But those who always worship Me with exclusive devotion, meditating on My transcendental form—to them I carry what they lack, and I preserve what they have.
Lord Krishna declares that for devotees who worship Him alone with unwavering devotion and constant remembrance, He personally provides for all their necessities and protects what they already possess, ensuring their complete welfare.
This profound verse from the Bhagavad Gita (Chapter 9, Verse 22) is a direct promise from Lord Krishna, the Supreme Personality of Godhead, to His pure and exclusive devotees. The term ‘ananyāḥ’ (without any other) emphasizes that the devotion is singular, not divided among various deities or material desires. Such devotees ‘cintayantaḥ māṁ’ (meditate on Me) constantly, implying a continuous remembrance and mental absorption in the Lord’s form, qualities, and pastimes. They ‘paryupāsate’ (worship Me) not just superficially, but with comprehensive dedication. For these ‘nityābhiyuktānām’ (ever-devoted) souls, whose consciousness is perpetually fixed on Krishna, He makes a powerful assurance: ‘yogakṣemaṁ vahāmyaham’. ‘Yoga’ means to provide what is not yet possessed—whether it be spiritual knowledge, material necessities, or inner peace. ‘Kṣema’ means to preserve what is already possessed—protecting their spiritual progress and material well-being from hindrances. The word ‘aham’ (I) at the end is crucial, as it signifies that Krishna Himself, personally, takes up the responsibility for their welfare, rather than delegating it. This verse is a source of immense comfort and inspiration for devotees, assuring them that by surrendering completely to God, all their needs will be fulfilled, and they will be protected by divine grace.
Sentence - 1¶
———
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
———
Meaning¶
जे लोक अनन्य भावाने माझे चिंतन करतात आणि माझी उपासना करतात,
Those persons who worship Me, meditating on Me with exclusive devotion,
Meaning of Words¶
अनन्याः | Ananyāḥ | ||
अनन्य भावाने, दुसऱ्या कशाचाही विचार न करता | without any other, exclusive, single-minded | ||
चिन्तयन्तः | cintayantaḥ | ||
चिंतन करणारे, विचार करणारे | meditating, contemplating, thinking of | ||
माम् | mām | ||
मला | Me | ||
ये | ye | जे | who, those who |
जनाः | janāḥ | लोक | persons, people |
पर्युपासते | paryupāsate | ||
उपासना करतात, सेवा करतात | worship, adore, serve | ||
Sentence - 2¶
———
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥
———
Meaning¶
अशा नित्य माझ्या ठायी लीन झालेल्या भक्तांचे योगक्षेम मी स्वतः वाहतो.
To those ever-devoted (to Me), I provide what they lack and preserve what they have.
Meaning of Words¶
तेषाम् | Teṣām | त्यांचे, त्यांना | of them, to them |
नित्याभियुक्तानाम् | nityābhiyuktānām | ||
नित्य लीन झालेल्या, सतत युक्त असलेल्या | ever-devoted, constantly engaged (in devotion) | ||
योगक्षेमम् | yogakṣemam | ||
योगक्षेम (जे आवश्यक आहे ते पुरवणे आणि जे आहे त्याचे रक्षण करणे) | provision of what is lacked and preservation of what is possessed (welfare, well-being) | ||
वहामि | vahāmi | ||
मी वाहतो, मी पुरवतो | I carry, I provide, I bear | ||
अहम् | aham | ||
भगवान श्रीकृष्ण (स्वतःवर जोर देऊन सांगत आहेत), म्हणजे ‘मी’ परमेश्वर स्वतः हे कार्य करतो. | I | ||