Threefold Faith - 17 - 02

The Shloka

———

श्रीभगवानुवाच ।

त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ।

सात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां श‍ृणु ॥

———

శ్రీ భగవానువాచ ।

త్రివిధా భవతి శ్రద్ధా దేహినాం సా స్వభావజా ।

సాత్వికీ రాజసీ చైవ తామసీ చేతి తాం ష్ణు ॥

———

Śrī bhagavānuvāca ।

trividhā bhavati śraddhā dehināṃ sā svabhāvajā ।

sāttvikī rājasī caiva tāmasī ceti tāṃ śṛṇu ॥

———

Meaning / Summary

ఈ శ్లోకం విశ్వాసం (శ్రద్ధ) ఏకరీతిగా ఉండదని, కానీ అది సత్వ (మంచితనం), రజ (ఆవేశం), మరియు తమ (అజ్ఞానం) అనే మూడు ప్రకృతి గుణాలచే ప్రభావితమైన వ్యక్తి యొక్క సహజ స్వభావం ద్వారా ప్రభావితమవుతుందని పరిచయం చేస్తుంది. ఈ మూడు రకాల విశ్వాసాలను వివరించడానికి భగవానుడు తన సంకల్పాన్ని తెలియజేస్తున్నాడు, వాటిని అర్థం చేసుకోవడం ఆధ్యాత్మిక పురోగతిని మరియు ప్రపంచంలో వ్యక్తి యొక్క నిమగ్నతను గ్రహించడానికి కీలకమని నొక్కి చెబుతున్నాడు.

శ్రీ కృష్ణ భగవానుడు చెప్పెను: ఈ శరీరము కలిగిన జీవులయందు వారి స్వభావమునకు అనుగుణముగా మూడు విధములైన శ్రద్ధ (విశ్వాసము) ఉండును. అవి సత్వ, రజ, తమ గుణములచే ఏర్పడును. వాటిని నా నుండి వినుము.

ప్రతి దేహధారికి విశ్వాసం ఉంటుందని, అది మూడు ప్రకృతి గుణాలచే ప్రభావితమైన వారి సహజ స్వభావం ఆధారంగా మూడు విధాలుగా వ్యక్తమవుతుందని శ్రీకృష్ణుడు వివరిస్తాడు. ఆ తర్వాత, ఈ మూడు రకాల విశ్వాసాలను వివరించబోతున్నట్లు తెలియజేస్తాడు.

శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడిని ఉద్దేశించి, శరీరం కలిగిన జీవులందరికీ విశ్వాసం (శ్రద్ధ) ఒక అంతర్గత లక్షణం అని చెప్పడంతో ప్రారంభిస్తాడు. ఈ విశ్వాసం ఒకే రకంగా ఉండదని, కానీ ఇది భౌతిక ప్రకృతి యొక్క మూడు గుణాలకు - సత్వ (మంచితనం), రజ (ఆవేశం), మరియు తమ (అజ్ఞానం) - అనుగుణంగా మూడు విభిన్న రూపాలలో వ్యక్తమవుతుందని ఆయన స్పష్టం చేస్తాడు. ఇంకా, ఈ విశ్వాసం ‘స్వభావజ’ అని వివరిస్తాడు, అనగా ఇది ఒకరి సహజ స్వభావం నుండి ఉద్భవిస్తుంది, ఇది ఈ మూడు గుణాల సమ్మేళనం. సారాంశంలో, మన సహజమైన మొగ్గులు మరియు ప్రవృత్తులు మనం పెంపొందించుకునే విశ్వాసం రకాన్ని రూపొందిస్తాయి. శ్రీకృష్ణుడు ఆ తర్వాత ఈ మూడు రకాల విశ్వాసాలను - సాత్విక, రాజస, మరియు తామస - వివరించడానికి తన సంకల్పాన్ని తెలియజేస్తాడు, తద్వారా అర్జునుడు (మరియు విస్తృతంగా, మానవాళి) విశ్వాసం చర్యలను, అవగాహనలను, మరియు అంతిమంగా ఆధ్యాత్మిక గమ్యాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందో అర్థం చేసుకోగలడు.

ఈ శ్లోకానికి ప్రత్యేకంగా సంబంధించిన కథ ఏదీ లేదు. ఇది భగవద్గీతలోని 17వ అధ్యాయంలో, విశ్వాసం (శ్రద్ధ) స్వభావం మరియు దాని వర్గీకరణ గురించి వివరించే ప్రారంభ శ్లోకములలో ఒకటి. ఇది తరువాతి శ్లోకాలలో వివరించబడే సాత్విక, రాజస, తామస విశ్వాసాల రకాలకు పునాది వేస్తుంది. అందువల్ల, ఇది ఒక సిద్ధాంతపరమైన వివరణ, దీనికి ప్రత్యక్ష కథనం లేదు. ఇది అధ్యాయం యొక్క ప్రధాన ఇతివృత్తానికి ఒక పరిచయం.

This verse introduces the concept that faith (śraddhā) is not uniform but is conditioned by an individual’s innate nature, which is a product of the three modes of material nature: sattva (goodness), rajas (passion), and tamas (ignorance). Lord Krishna states His intention to explain these three types of faith, emphasizing that understanding them is crucial for comprehending spiritual progress and an individual’s engagement in the world.

The Supreme Personality of Godhead said: Faith is of three kinds in embodied beings, according to their own nature, being endowed with the modes of material nature. Hear from Me about them.

Lord Krishna explains that every embodied being possesses faith, which manifests in three ways based on their inherent nature, influenced by the three modes of material nature. He then declares His intention to describe these three types of faith.

Lord Krishna, addressing Arjuna, begins by stating that faith (śraddhā) is an intrinsic quality of all living beings that possess a body. He clarifies that this faith is not a single entity but manifests in three distinct forms, directly corresponding to the three modes of material nature: Sattva (goodness), Rajas (passion), and Tamas (ignorance). He further elaborates that this faith is ‘svabhāvajā’, meaning it is born from one’s own inherent nature, which is a composite of these three guṇas. In essence, our natural inclinations and tendencies shape the kind of faith we develop. Lord Krishna then expresses His desire to expound upon these three types of faith – Sattvic, Rajasic, and Tamasic – so that Arjuna (and by extension, all of humanity) can understand how faith influences actions, perceptions, and ultimately, spiritual destiny.

Sentence - 1

———

श्रीभगवानुवाच ।

त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ।

सात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां श‍ृणु ॥

———

Meaning

శ్రీకృష్ణ భగవానుడు చెప్పెను: ఈ శరీరము కలిగిన జీవులయందు వారి స్వభావమునకు అనుగుణముగా మూడు విధములైన శ్రద్ధ (విశ్వాసము) ఉండును. అవి సత్వ, రజ, తమ గుణములచే ఏర్పడును. వాటిని నా నుండి వినుము.

The Supreme Personality of Godhead said: Faith is of three kinds in embodied beings, according to their own nature, being endowed with the modes of material nature. Hear from Me about them.

Meaning of Words

श्रीभगवानुवाच		శ్రీ భగవానువాచ		Śrī bhagavānuvāca
శ్రీ కృష్ణ భగవానుడు చెప్పెను ఈ పదబంధము, ముందు చెప్పబోయే మాటలను శ్రీకృష్ణ భగవానుడు, సర్వోన్నత సత్యము మరియు సమస్త ఉనికికి మూలమైనవాడు, పలుకుతున్నాడని సూచిస్తుంది.			The Supreme Personality of Godhead said This phrase indicates that the following words are spoken by the Supreme Personality of Godhead, Lord Krishna, who is the ultimate reality and the source of all existence.
त्रिविधा		త్రివిధా		trividhā
మూడు విధములుగా దీనికి మూడు రూపములు లేదా వర్గములు కలవని అర్ధము. ఈ సందర్భములో, ఇది విశ్వాసమును ప్రభావితం చేసే మూడు ప్రకృతి గుణములను (సత్వ, రజ, తమ) సూచిస్తుంది.			threefold This means having three forms or categories. In this context, it refers to the three modes of material nature (sattva, rajas, tamas) that influence faith.
भवति		భవతి		bhavati
అగును / ఉండును ఉనికిని లేదా వ్యక్తమవ్వడాన్ని సూచిస్తుంది. విశ్వాసము ఈ మూడు రూపములను ధరిస్తుందని ఇది సూచిస్తుంది.			becomes Indicates existence or manifestation. It signifies that faith takes on these three forms.
श्रद्धा		శ్రద్ధా		śraddhā
శ్రద్ధ / విశ్వాసము / నమ్మకము విశ్వాసము అనగా ఒక దానిపై లేదా ఒకరిపై గల గాఢమైన నమ్మకము లేదా దృఢమైన అభిప్రాయము. ఆధ్యాత్మిక సందర్భములో, ఇది గ్రంథముల బోధనలపై, గురువుపై, లేదా దైవముపై గల చలించని నమ్మకము.			faith Faith is a deep-seated belief or conviction in something or someone. In a spiritual context, it is the unwavering trust in the teachings of the scriptures, the guru, or the divine.
देहिनां		దేహినాం		dehināṃ
శరీరము కలిగినవారియందు / జీవులయందు భౌతిక శరీరము కలిగిన సమస్త జీవులను సూచిస్తుంది, దీని అర్థం ప్రతి ఒక్కరికి, వారి రూపంతో సంబంధం లేకుండా, వారి స్వభావం ద్వారా ప్రభావితమైన విశ్వాసం ఉంటుందని.			of embodied beings Refers to all living entities that possess a physical body, implying that everyone, regardless of their form, has faith influenced by their nature.
सा		సా		sā
ఆ ‘శ్రద్ధ’ (విశ్వాసము) ను తిరిగి సూచించే సర్వనామము.			that A pronoun referring back to ‘śraddhā’ (faith).
स्वभावजा		స్వభావజా		svabhāvajā
వారి స్వభావము వలన పుట్టినది / సహజమైనది ఒక వ్యక్తి యొక్క సహజమైన స్వభావము లేదా అంతర్గత గుణముల నుండి విశ్వాసము సహజముగా ఉత్పన్నమవుతుందని సూచిస్తుంది. ఈ గుణములు ప్రకృతి గుణములచే ప్రభావితమై ఉంటాయి.			born of one’s own nature Indicates that faith arises naturally from an individual’s innate disposition or inherent qualities, which are shaped by the modes of material nature.
सात्त्विकी		సాత్వికీ		sāttvikī
సాత్వికమైనది సత్వ గుణమునకు సంబంధించినది. సాత్విక విశ్వాసము స్వచ్ఛమైనది, జ్ఞానప్రకాశవంతమైనది మరియు ఆధ్యాత్మిక శ్రేయస్సుకు దారితీస్తుంది.			Pertaining to the mode of goodness (sattva). Sattvic faith is pure, illuminating, and leads to spiritual well-being.
चैव		చైవ		caiva
మరియు అలాగే			and also
राजसी		రాజసీ		rājasī
రాజసమైనది రజో గుణమునకు సంబంధించినది. రాజస విశ్వాసము కోరికలు, ఆశయాలు మరియు కార్యకలాపాలచే నడుపబడుతుంది, తరచుగా భౌతిక కార్యకలాపాలకు దారితీస్తుంది.			Pertaining to the mode of passion (rajas). Rajasic faith is driven by desires, ambition, and activity, often leading to material engagement.
तामसी		తామసీ		tāmasī
మరియు తామసమైనది తమో గుణమునకు సంబంధించినది. తామస విశ్వాసము భ్రమ, సోమరితనము, మరియు జడత్వముపై ఆధారపడి ఉంటుంది, ఇది తరచుగా ఆధ్యాత్మిక మందకొడితనానికి దారితీస్తుంది.			and Tamasic Pertaining to the mode of ignorance (tamas). Tamasic faith is based on delusion, laziness, and attachment to inertia, often leading to spiritual dullness.
तां		తాం		tāṃ
ఆ (శ్రద్ధను) చర్చించబడుతున్న ‘శ్రద్ధ’ (విశ్వాసము) ను సూచించే సర్వనామము.			that (faith) A pronoun referring to the ‘faith’ (śraddhā) that is being discussed.
श‍ृणु		ష్ణు		śṛṇu
వినుము వినేవానికి శ్రద్ధ వహించి అర్థం చేసుకోమని అడిగే ఆజ్ఞార్థక క్రియ.			hear An imperative verb asking the listener to pay attention and understand.

---