The Divine Glories - 10 - 02

The Shloka

———

न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।

अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥

———

நே மே விதுஹு ஸுர கணாஹ ப்ரபவம் நே மஹரிஷயஹ ।

அஹமாதிர்ஹி தேவாநாம் மஹரிஷீணாம் ச ஸர்வஸஹ ॥

———

na me viduḥ suragaṇāḥ prabhavaṁ na maharṣayaḥ ।

ahamādirhi devānāṁ maharṣīṇāṁ ca sarvaśaḥ ॥

———

Meaning / Summary

இந்த ஸ்லோகம் இறைவனின் உயர்ந்த மற்றும் படைக்கப்படாத இயல்பை வலியுறுத்துகிறது. தேவர்கள் மற்றும் பெரிய முனிவர்கள் போன்ற இறைவனுக்கு நெருக்கமானவர்கள் கூட அதன் இறுதி மூலத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. இறைவனே தேவர்கள் மற்றும் மிகவும் அறிவுள்ளவர்களாகக் கருதப்படும் உயிரினங்கள் உட்பட அனைத்து உயிர்களின் தோற்றத்திற்கும் காரணம் என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.

தேவ கூட்டங்களும், பெரிய முனிவர்களும் என்னைப் பற்றி அறியமாட்டார்கள். ஏனெனில், எல்லா வகையிலும், நானே தேவர்களுக்கும், பெரிய முனிவர்களுக்கும் மூல காரணமாவேன்.

கண்ணன், தேவர்களும் பெரிய முனிவர்களும் தனது தோற்றத்தை அறியவில்லை என்றும், ஏனெனில் அவர்களுக்கும், மற்ற எல்லா படைப்புகளுக்கும் தான் மூல காரணம் என்றும் கூறுகிறார்.

இந்த ஸ்லோகத்தில், பகவான் கிருஷ்ணர் தனது தெய்வீக இயல்பையும், அனைத்து உயிர்களின் இறுதி மூலமாகவும் தனது நிலையையும் உறுதிப்படுத்துகிறார். ‘ஸுர கணாஹ’ (தேவ கூட்டங்கள், வானுலக உயிரினங்கள், தேவர்கள்) மற்றும் ‘மஹரிஷயஹ’ (பெரிய முனிவர்கள், உயர்நிலை ஞானம் பெற்ற ஆன்மாக்கள்) கூட தனது உண்மையான தோற்றத்தை அறியவில்லை என்று அவர் கூறுகிறார். இது அவர்களின் அறியாமையால் அல்ல, மாறாக அவரது தோற்றம் பௌதீக புரிதலின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டது. அவர்கள் அவரை அவரது வெளிப்படுத்தப்பட்ட வடிவங்களிலும் மகிமைகளிலும் அறிவார்கள், ஆனால் அவரது வெளிப்படாத, நித்திய மூலமானது அவர்களுக்கு அறிய முடியாததாகவே உள்ளது. இதற்கான காரணம் ‘அஹமாதிர்ஹி தேவாநாம் மஹரிஷீணாம் ச ஸர்வஸஹ’ என்று கொடுக்கப்பட்டுள்ளது, அதாவது ‘ஏனெனில் எல்லா வகையிலும், நானே தேவர்களுக்கும் பெரிய முனிவர்களுக்கும் மூல காரணமாவேன்.’ இது கிருஷ்ணர் மற்றவர்களிடையே உள்ள ஒருவராக மட்டும் இல்லை என்பதைக் குறிக்கிறது; அவரே தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் உட்பட அனைத்து உயிரினங்களும் தோன்றிய வேர். ‘ஸர்வஸஹ’ என்பது இது எல்லா வகைகளிலும், எல்லா கோணங்களிலும் உண்மையானது என்பதை வலியுறுத்துகிறது. அவரது காரணம் பிரபஞ்ச ரீதியாகவும் நித்தியமாகவும் நீண்டுள்ளது என்பதையும் இது குறிக்கிறது.

இந்த ஸ்லோகத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடைய குறிப்பிட்ட கதை எதுவும் புராணங்களில் இல்லை. இது கிருஷ்ணரின் தெய்வீக இயல்பையும், அனைத்திற்கும் அவரே மூலம் என்பதையும் விளக்கும் ஒரு தத்துவார்த்த கூற்றாகும். அவருடைய மகத்துவம் மற்றும் நித்தியமான தன்மை அனைத்தையும் கடந்தவை என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது.

This verse emphasizes the supreme and uncreated nature of the Divine. Even those closest to the Divine, like gods and great sages, cannot fully comprehend its ultimate source. It highlights that the Divine is the origin of all existence, including the very beings that are considered divine or highly knowledgeable.

The divine hosts know not My origin, nor the great sages; for in every way, I am the source of the gods and the great sages.

Lord Krishna states that neither the gods nor the great sages know His origin, because He is the source of all, including them.

Lord Krishna, in this verse, asserts His transcendental nature and His position as the ultimate source of all existence. He states that even the ‘suragaṇāḥ’ (divine hosts, celestial beings, gods) and ‘maharṣayaḥ’ (great sages, highly realized souls) are not aware of His true origin. This is not because they are ignorant, but because His origin is beyond the scope of material comprehension. They know Him in His manifest forms and glories, but His unmanifest, eternal source remains unknowable to them. The reason provided is ‘ahamādirhi devānāṁ maharṣīṇāṁ ca sarvaśaḥ’, meaning ‘For I am the origin of the gods and the great sages in all respects.’ This signifies that Krishna is not just a being among others; He is the very root from which all beings, including gods and sages, have emerged. ‘Sarvaśaḥ’ emphasizes that this is true in every manner and from every perspective. It implies that His causality extends universally and eternally.

Sentence - 1

———

न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।

अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥

———

Meaning

தேவ கூட்டங்களும், பெரிய முனிவர்களும் என்னைப் பற்றி அறியமாட்டார்கள். ஏனெனில், எல்லா வகையிலும், நானே தேவர்களுக்கும், பெரிய முனிவர்களுக்கும் மூல காரணமாவேன்.

The divine hosts know not My origin, nor the great sages; for in every way, I am the source of the gods and the great sages.

Meaning of Words

न		இல்லை		na
இல்லை			Nor
मे		என்னை		me
இங்கு ‘என்னை’ என்பது பகவானாகிய கண்ணனைக் குறிக்கிறது.			Me This refers to the speaker, Lord Krishna.
विदुः		அறிவார்கள்		viduḥ
அறிவார்கள் ‘வித்’ என்ற வேர்ச்சொல்லில் இருந்து வந்தது, இதன் பொருள் அறிதல், புரிந்துகொள்ளுதல், விழிப்புணர்வுடன் இருத்தல்.			Know From the root ‘vid’, meaning to know, to understand, or to be aware of.
सुरगणाः		தேவ கூட்டங்கள்		suragaṇāḥ
தேவ கூட்டங்கள் தேவர்கள் மற்றும் வானுலக உயிரினங்களின் குழுக்கள் அல்லது படைகள்.			Divine hosts The assemblies or legions of gods and celestial beings.
प्रभवं		தோற்றம்		prabhavaṁ
தோற்றம் மூலம், ஆரம்பம், படைப்பு அல்லது வெளிப்பாட்டின் புள்ளி.			Origin The source, the beginning, the point of creation or manifestation.
महर्षयः		பெரிய முனிவர்கள்		maharṣayaḥ
பெரிய முனிவர்கள் ஆழ்ந்த ஆன்மீக அறிவு கொண்ட மிக உயர்ந்த ஞானம் பெற்றவர்கள், ரிஷிகள் அல்லது துறவிகள்.			Great sages Highly enlightened beings, seers, or ascetics who have deep spiritual knowledge.
अहं		நான்		aham
இங்கு ‘நான்’ என்பது பரம்பொருளைக் குறிக்கும் பிரதிப்பெயர்.			The pronoun ‘I’, referring to the Supreme Being.
आदिः		மூலம்		ādiḥ
மூலம் அனைத்தும் தோன்றிய மூல காரணம், இறுதி ஆதாரம்.			The beginning The first cause, the ultimate source from which all things originate.
हि		ஏனெனில்		hi
ஏனெனில்			Indeed
देवानां		தேவர்களுக்கு		devānāṁ
தேவர்களுக்கு உரியது, அல்லது தேவர்களைப் பற்றியது.			Of the gods Belonging to the gods, or of the gods.
महर्षीणां		பெரிய முனிவர்களுக்கு		maharṣīṇāṁ
பெரிய முனிவர்களுக்கு உரியது, அல்லது பெரிய முனிவர்களைப் பற்றியது.			Of the great sages Belonging to the great sages, or of the great sages.
च		மற்றும்		ca
மற்றும்			And
सर्वशः		எல்லா வகையிலும்		sarvaśaḥ
எல்லா வகையிலும் எல்லா அம்சங்களிலும், எல்லா வகைகளிலும், முழுமையாக.			In all ways In all respects, from all aspects, completely.

---