The Divine Glories - 10 - 01

The Shloka

———

श्रीभगवानुवाच ।

भूय एव महाबाहो श‍ृणु मे परमं वचः ।

यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥

———

ஶ்ரீபகவானுவாச ।

பூய ஏவ மஹாபாஹோ ஶ்ருணு மே பரமம் வச: ।

யத்தே ஹம் ப்ரீயமாணாய வக்ஷ்யாமி ஹிரகாம்யயா ॥

———

śrībhagavānuvāca ।

bhūya eva mahābāho śṛṇu me paramaṁ vacaḥ ।

yatte’haṁ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā ॥

———

Meaning / Summary

இந்த ஸ்லோகம் ‘விபூதி யோகம்’ (தெய்வீக மகிமைகளின் யோகம்) என்ற அத்தியாயத்தைத் தொடங்கும் ஒரு முக்கியமான மாறுதலைக் குறிக்கிறது. இது கிருஷ்ணருக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையிலான சிறப்பு உறவை எடுத்துக்காட்டுகிறது, இதில் கிருஷ்ணர், பரம புருஷராக, வெறும் ஆசிரியராக இல்லாமல், அர்ஜுனனின் அசைக்க முடியாத பக்தி மற்றும் நலனில் கொண்ட மிகுந்த பாசம் மற்றும் அக்கறையினால் ஆழமான ஞானத்தை வழங்குகிறார். ‘மகாபாஹோ’ (வலிமை வாய்ந்த கரங்கள் கொண்டவனே) என்ற சொல் அர்ஜுனனின் வலிமையை அங்கீகரிக்கிறது, அதேசமயம் ‘ப்ரீயமாணாய’ (எனக்குப் பிரியமானவனே) என்ற சொல் பகவான் வழங்கவிருக்கும் அறிவின் ரகசியத் தன்மையையும், அதைப் பெறுபவரின் தகுதியையும் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. தெய்வ ஞானம் ஏற்றுக்கொள்ளும் மனமும் பக்தியும் உள்ளவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது என்பதை இந்த ஸ்லோகம் வலியுறுத்துகிறது.

ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: ஓ மகாபாஹு (அர்ஜுனா), மீண்டும் என் பரம வசனத்தைக் கேட்பாயாக. நீ எனக்குப் பிரியமானவன் என்பதால், உனது நன்மையை விரும்பி அதை நான் கூறுகிறேன்.

பகவத் கீதையின் பத்தாம் அத்தியாயத்தின் தொடக்க வசனத்தில், பகவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை மீண்டும் அழைத்து உரையாடத் தொடங்குகிறார். அவர் அர்ஜுனனுக்குச் சொல்லவிருப்பது தனது மேலான வார்த்தைகள் என்றும், அர்ஜுனனின் அன்பையும் பக்தியையும் அறிந்ததால், அவனது நலனுக்காகவே இந்த வார்த்தைகளைக் கூறுகிறார் என்றும் வலியுறுத்துகிறார். இது அடுத்த அத்தியாயத்திற்கு, அதாவது பகவானின் திவ்ய மகிமைகள் (விபூதி யோகம்) விளக்கப்படும் அத்தியாயத்திற்கு ஒரு முன்னுரையாக அமைகிறது.

பத்தாம் அத்தியாயத்தின் இந்த முக்கியமான முதல் வசனத்தில், ஸ்ரீ பகவான் (அனைத்து ஐஸ்வர்யங்களையும் கொண்டவர்) அர்ஜுனனை மீண்டும் கவனத்துடன் கேட்க அழைக்கிறார். அவர் அர்ஜுனனை ‘மகாபாஹோ’ (ஓ வலிமைமிக்க கரங்கள் கொண்டவனே) என்று விளித்து, அவரது உடல் வலிமையையும் போர் வீர குணத்தையும் அங்கீகரிக்கிறார். இது ஆழமான உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளும் அவரது மன வலிமையையும் மறைமுகமாக சுட்டிக்காட்டுகிறது. கிருஷ்ணர் தனது ‘பரமம் வச:’ (மேலான வார்த்தை) சொல்லப்போவதாகக் கூறுகிறார், இது அவரது தெய்வீக மகிமைகள் (விபூதிகள்) பற்றிய அறிவின் அசாதாரண மற்றும் இறுதித் தன்மையை வலியுறுத்துகிறது. பகவானின் நோக்கம் முற்றிலும் பரோபகாரமானது: அவர் ‘ஹிதகாம்யயா’ (நலனை விரும்பி) பேசுகிறார், குறிப்பாக அர்ஜுனனின் இறுதி நன்மைக்காக. முக்கியமாக, இந்த ரகசிய அறிவு ‘ப்ரீயமாணாய’ (எனக்குப் பிரியமானவனுக்கு) வழங்கப்படுகிறது, இது அர்ஜுனனின் தனித்துவமான நிலையை, ஒரு பிரியமான பக்தனாக, அவரது உள்ளமும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் இத்தகைய ஆழமான ஆன்மீக ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு அவரைத் தகுதியானவராக்குகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. இது கிருஷ்ணரின் சர்வ வியாபகத்தன்மையையும், அவர் பிரபஞ்சத்தில் பல வழிகளில் வெளிப்படும் தன்மையையும் வெளிப்படுத்துவதற்கான களத்தை அமைக்கிறது.

This verse marks a significant transition, initiating the ‘Vibhuti Yoga’ (The Yoga of Divine Glories) chapter. It highlights the special relationship between Krishna and Arjuna, where Krishna, as the Supreme Lord, offers profound wisdom not as a mere teacher, but out of immense affection and concern for Arjuna’s ultimate well-being. The term “mahābāho” (mighty-armed) acknowledges Arjuna’s prowess, while “prīyamāṇāya” (dear to Me) underscores the confidential nature of the instruction being imparted. It sets the tone for understanding that divine knowledge is bestowed upon those who are receptive and devoted.

The Supreme Lord said: Hear again, O mighty-armed Arjuna, My supreme word, which I shall speak to you, who are dear to Me, out of a desire for your welfare.

In this introductory verse to the tenth chapter, Lord Krishna, referred to as Shri Bhagavan, begins to address Arjuna again. He emphasizes that what He is about to reveal is His supreme word, and He is speaking it specifically for Arjuna’s benefit, knowing Arjuna’s devotion and love for Him. This sets the stage for the upcoming chapter, which will elaborate on the Lord’s divine glories (Vibhuti Yoga).

In this pivotal opening verse of the tenth chapter, Lord Krishna, referred to as Bhagavān (the possessor of all opulences), re-engages Arjuna with a renewed call for attention. He addresses Arjuna as “Mahābāho” (O mighty-armed one), acknowledging his physical prowess and warrior spirit, which implicitly also refers to his mental strength to grasp profound truths. Krishna states that He is about to reveal His “paramam vacaḥ” (supreme word), emphasizing the extraordinary and ultimate nature of the knowledge that will follow concerning His divine glories (Vibhūtis). The Lord’s motivation is purely benevolent: He speaks “hitakāmyayā” (out of a desire for welfare), specifically for Arjuna’s ultimate benefit. Crucially, this confidential knowledge is offered to “prīyamāṇāya” (to one who is dear to Me), highlighting Arjuna’s unique position as a beloved devotee, whose receptive heart and unshakeable faith make him a worthy recipient of such profound spiritual wisdom. This sets the stage for the revelation of Krishna’s omnipresence and the myriad ways He manifests in the universe.

Sentence - 1

———

श्रीभगवानुवाच ।

———

Meaning

பரம புருஷர் கூறினார்.

The Supreme Lord said.

Meaning of Words

श्रीभगवान्		ஶ்ரீபகவான்		śrībhagavān
பரம புருஷர் / பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரைக் குறிக்கிறது, இவர் ஆறு ஐஸ்வர்யங்களான (பாக) பலம், புகழ், செல்வம், ஞானம், அழகு மற்றும் துறவு ஆகியவற்றை முழுமையாகக் கொண்டவர். ‘ஸ்ரீ’ என்பது மங்கலம், தெய்வீக மகிமை மற்றும் மரியாதையைக் குறிக்கிறது.			The Supreme Lord Refers to Lord Krishna, who is endowed with all six opulences (bhaga) in full: strength, fame, wealth, knowledge, beauty, and renunciation. The prefix “Śrī” denotes auspiciousness, divine glory, and reverence.
उवाच		உவாச		uvāca
இது இறந்தகால, மூன்றாம் ஒருமை வினைச்சொல், ‘பேசினார்’ அல்லது ‘கூறினார்’ என்று பொருள்படும். பகவானின் நேரடியான கூற்று என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.			This is a past tense, third person singular verb meaning ‘spoke’ or ‘said’. It indicates that the following discourse is a direct statement from the Supreme Lord.

Sentence - 2

———

भूय एव महाबाहो श‍ृणु मे परमं वचः ।

———

Meaning

ஓ வலிமைமிக்க கரங்கள் கொண்டவனே, மீண்டும் என் மேலான வார்த்தைகளைக் கேள்.

O mighty-armed one, hear again My supreme word.

Meaning of Words

भूयः		பூய:		bhūyaḥ
மீண்டும் / மேலும் இந்த வினை உரிச்சொல் ஒரு உரையாடலின் மறுபடியும் அல்லது தொடர்ச்சியைக் குறிக்கிறது. இது அடுத்து வரவிருப்பது மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது மற்றும் கேட்பவர் புதுப்பிக்கப்பட்ட, கவனத்துடன் செவிமடுக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது.			again / further This adverb indicates a repetition or continuation of a discourse. It implies that what is about to be said is of great importance and requires renewed, focused attention from the listener.
एव		ஏவ		eva
நிச்சயமாக / மட்டுமே			certainly / indeed / only
महाबाहो		மஹாபாஹோ		mahābāho
ஓ மகாபாஹு / ஓ வலிமைமிக்க கரங்கள் கொண்டவனே ‘மகாபாஹு’ என்பதன் விளி வேற்றுமை வடிவம், அதாவது ‘வலிமை வாய்ந்த கரங்கள் கொண்டவன்’ என்று பொருள்படும். இந்த அடைமொழி பெரும்பாலும் சக்திவாய்ந்த வீரர்களுக்கும் தலைவர்களுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இங்கு இது அர்ஜுனனைக் குறிக்கிறது. கிருஷ்ணர் இந்த விளிப்பை அர்ஜுனனின் உடல் வலிமையையும் வீரத்தையும் அங்கீகரிப்பதற்காக மட்டுமல்லாமல், மறைமுகமாக அவரது மகத்தான செயல்களைச் செய்யும் திறனையும், ஆழமான ஆன்மீக உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளும் அவரது மன உறுதியையும் நினைவூட்டுவதற்காகப் பயன்படுத்துகிறார்.			O mighty-armed one This is a vocative form of ‘mahābāhu’ (महाबाहु), meaning ‘one with mighty arms’. This epithet is frequently used for powerful warriors and leaders, and here it refers to Arjuna. Krishna uses this address not only to acknowledge Arjuna’s physical strength and valor but also implicitly to remind him of his capacity for great deeds and his mental fortitude to comprehend profound spiritual truths.
श‍ृणु		ஶ்ருணு		śṛṇu
கேள் / கேட்பாயாக இது கட்டளை வினை, இரண்டாம் ஒருமை, ‘கவனமாகக் கேள்’ அல்லது ‘செவிமடு’ என்று பொருள்படும். இது அர்ஜுனனிடமிருந்து கவனமான மற்றும் செறிவான செவிமடுத்தலுக்கான நேரடியான அறிவுறுத்தல் அல்லது வேண்டுகோளை வெளிப்படுத்துகிறது.			This is in the imperative mood, second person singular, meaning ‘listen’ or ‘hear intently’. It conveys a direct instruction or a plea for careful and focused attention from Arjuna.
मे		மே		me
எனது ‘நான்’ என்பதன் உடைமை வடிவம், பகவான் கிருஷ்ணரைக் குறிக்கிறது. இந்த வார்த்தைகள் கிருஷ்ணருக்குச் சொந்தமானவை மற்றும் அவரிடமிருந்து நேரடியாக வருகின்றன என்பதைக் குறிக்கிறது.			My This is the possessive form of ‘I’, referring to Lord Krishna. It signifies that the words belong to Krishna and are coming directly from Him.
परमम्		பரமம்		paramam
மேலான / உன்னதமான இந்த உரிச்சொல் கிருஷ்ணர் பேசவிருக்கும் வார்த்தைகளின் மிகுந்த முக்கியத்துவம், உயர்ந்த தன்மை மற்றும் நிகரற்ற தரத்தைக் குறிக்கிறது. இது சாதாரண பேச்சு அல்லது குறைந்த போதனைகளிலிருந்து அவற்றை வேறுபடுத்துகிறது, இந்த அறிவு மிக உயர்ந்த ஆன்மீகத் தரம் வாய்ந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.			supreme / excellent / highest This adjective signifies the utmost importance, superior nature, and unparalleled quality of the words Krishna is about to utter. It distinguishes them from ordinary speech or lesser teachings, indicating that this knowledge is of the highest spiritual caliber.
वचः		வச:		vacaḥ
சொல் / பேச்சு / உபதேசம் கிருஷ்ணர் வழங்கவிருக்கும் தெய்வீக செய்தி, உரையாடல் அல்லது உபதேசத்தைக் குறிக்கிறது. இது வெறும் வார்த்தைகள் மட்டுமல்ல, ஆழ்ந்த ஞானத்தையும் உண்மையையும் உள்ளடக்கியது.			word / speech / instruction Refers to the divine message, discourse, or instruction that Krishna is imparting. It implies not just words, but profound wisdom and truth.

Sentence - 3

———

यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥

———

Meaning

நீ எனக்குப் பிரியமானவன் என்பதால், உனது நன்மையை விரும்பி அதை நான் கூறுகிறேன்.

which I shall speak to you, who are dear to Me, out of a desire for your welfare.

Meaning of Words

यत्		யத்		yat
எதை / அதை இது ஒரு சார்புப் பெயர்ச்சொல், முந்தைய வாக்கியத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட ‘மேலான வார்த்தை’ (பரமம் வச:) உடன் இந்த பகுதியை இணைக்கிறது. கிருஷ்ணர் எதை குறிப்பிடுகிறார் என்பதை இது தெளிவுபடுத்துகிறது.			which This is a relative pronoun, serving to connect this clause to the ‘supreme word’ (paramaṁ vacaḥ) mentioned in the previous sentence. It specifies what Krishna is referring to.
ते		தே		te
உனக்கு இது ‘நீ’ என்பதன் நான்காம் வேற்றுமை, அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரின் ஆழமான பேச்சு மற்றும் அறிவுரைகளைப் பெறுபவன் என்பதைக் குறிக்கிறது.			to you This is the dative case of ‘you’, indicating that Arjuna is the recipient of Krishna’s profound speech and instructions.
अहम्		அஹம்		aham
நான் இது முதல் நபர் ஒருமைப் பிரதிபெயர், பகவான் கிருஷ்ணரைக் குறிக்கிறது. இந்த மேலான வார்த்தைகளைச் சொல்பவர் கடவுளே என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது.			This is the first-person singular pronoun, referring to Lord Krishna. It emphasizes that the speaker of these supreme words is the Divine Himself.
प्रीयमाणाय		ப்ரீயமாணாய		prīyamāṇāya
பிரியமானவனுக்கு / எனக்குப் பிரியமான உனக்கு இது ‘ப்ரீயமாண’ என்பதன் நான்காம் வேற்றுமை, ‘பிரியமானவர்’ அல்லது ‘மனதிற்குப் பிடித்தவர்’ என்று பொருள்படும். இது குறிப்பாக அர்ஜுனனைக் குறிக்கிறது மற்றும் கிருஷ்ணரின் பிரியமான பக்தராக அவரது தனித்துவமான நிலையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இத்தகைய ரகசிய மற்றும் மேலான அறிவு இறைவனிடம் ஆழ்ந்த பக்தியும் அன்பும் கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே வெளிப்படுத்தப்படுகிறது என்பதை இது உணர்த்துகிறது, அத்தகைய உண்மைகளை ஏற்க அவர்களைத் தகுதியானவர்களாக்குகிறது.			to one who is dear / to you who are pleasing This is the dative case of ‘prīyamāṇa’, meaning ‘one who is pleasing’ or ‘one who is dear’. It specifically refers to Arjuna and highlights his unique position as a beloved devotee of Krishna. This implies that such confidential and supreme knowledge is revealed only to those who possess deep devotion and affection for the Lord, making them receptive to such truths.
वक्ष्यामि		வக்ஷ்யாமி		vakṣyāmi
நான் கூறுகிறேன் / நான் சொல்லப்போகிறேன் இது எதிர்கால காலத்தின் முதல் நபர் ஒருமை வினைச்சொல். வரவிருக்கும் ஆழ்ந்த அறிவை அர்ஜுனனுக்கு வெளிப்படுத்துவதற்கான கிருஷ்ணரின் உறுதியான நோக்கத்தையும் வாக்கையும் இது குறிக்கிறது.			I shall speak / I will declare This is a first-person singular verb in the future tense. It indicates Krishna’s firm intention and promise to reveal the upcoming profound knowledge to Arjuna.
हितकाम्यया		ஹிதகாம்யயா		hitakāmyayā
நலனை விரும்பி / உனது நன்மைக்காக இது கருவி வேற்றுமையில் உள்ளது, ‘நலனை விரும்பி’ அல்லது ‘நன்மைக்காக’ என்று பொருள்படும். இந்த அறிவைப் பகவான் வழங்குவதற்கான கருணையுள்ள மற்றும் சுயநலமற்ற நோக்கத்தை இது ஆழமாக வலியுறுத்துகிறது. பகவான் எந்த ஒரு சுயநல ஆதாயத்திற்காகவும் பேசவில்லை, மாறாக அர்ஜுனனின் (மற்றும் மனிதகுலத்தின்) இறுதி ஆன்மீக நலனுக்காகவே கருணையுடன் கூறுகிறார்.			out of a desire for welfare / for your benefit This is in the instrumental case, meaning ‘with a desire for welfare’ or ‘for the sake of benefit’. It profoundly emphasizes Krishna’s benevolent and selfless motive for imparting this knowledge. The Lord is not speaking for any personal gain, but purely out of compassion and concern for Arjuna’s (and by extension, humanity’s) ultimate spiritual well-being.

---