The Imperishable - 08 - 02¶

The Shloka¶

———

अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन ।

प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥

———

அர்ஜுன உவாச: அதியக்ஞ: கதம் கோ’த்ர தேஹே’ஸ்மின் மதுஸூதன ।

ப்ரயாணகாலே ச கதம் ஞேயோ’ஸி நியதாத்மபி: ॥

———

Arjuna uvāca: adhiyajñaḥ kathaṁ ko’tra dehe’smin Madhusūdana ।

prayāṇakāle ca kathaṁ jñeyo’si niyatātmabhiḥ ॥

———

Meaning / Summary¶

இந்த சுலோகம் அர்ஜுனனின் ஆழமான ஆன்மீக அறிவிற்கான தீவிர விருப்பத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அதியக்ஞன் (உடலுக்குள் இருக்கும் யாகங்களின் தலைவன்) பற்றியும், மரண நேரத்தில் கிருஷ்ணரை எவ்வாறு நினைவுகூருவது என்பது பற்றியும் அவன் கேட்கும் கேள்விகள் ஆன்மீக சாதகர்களுக்கு முக்கியமானவை. தெய்வீகத்தின் நுட்பமான இருப்பைப் பற்றிய புரிதல் மற்றும் ஒருவரின் மரண நேரத்தில் உள்ள உணர்வின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்வது இதில் அடங்கியுள்ள முக்கியத்துவம் ஆகும், இது ஒருவரின் எதிர்கால ஆன்மீக நிலையைத் தீர்மானிக்கிறது.

அர்ஜுனன் கேட்கிறான்: மதுசூதனா, அதியக்ஞன் யார்? அவன் எப்படி இந்த உடலில் வசிக்கிறான்? மேலும் மரணகாலத்தில், தன்னை அடக்கியவர்களால் நீர் எவ்வாறு அறியப்படுகிறீர்?

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம், யாகங்களின் தலைவன் (அதியக்ஞன்) யார், அவன் எப்படி உடலுக்குள் வசிக்கிறான் என்று விளக்குமாறு கேட்கிறான். மேலும், தன்னடக்கம் கொண்டவர்கள் மரணம் எனும் முக்கியமான நேரத்தில் கிருஷ்ணரை எவ்வாறு நினைவுகூருவார்கள் அல்லது அறிவார்கள் என்றும் வினவுகிறான்.

இந்த சுலோகம் இத்தலைப்பில் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் கேட்கும் ஏழாவது மற்றும் எட்டாவது கேள்விகளைக் குறிக்கிறது. பிரம்மம், அத்யாத்மா, கர்மா, அதிபூதா, அதிதைவம் ஆகியவற்றைப் பற்றி கேட்டறிந்த அர்ஜுனன், இப்போது ‘அதியக்ஞன்’ பற்றியும், மரண நேரத்தில் பகவானை நினைவுகூரும் முக்கியமான அம்சத்தைப் பற்றியும் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறான். ‘அதியக்ஞன்’ (அதியக்ஞ:) என்பது அனைத்து யாகங்களின் அனுபவிப்பவராகவும், தலைவராகவும் உள்ள பகவானைக் குறிக்கிறது. இந்த அதியக்ஞன் யார், அவன் இந்த உடல் எப்படி வசிக்கிறான் என்று அர்ஜுனன் அறிய விரும்புகிறான். இது ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் தெய்வீகத்தின் நுட்பமான இருப்பைக் குறிக்கிறது, குறிப்பாக பரமாத்மாவாக, அனைத்து செயல்களையும் சாட்சியாக நின்று அனுமதிப்பவராக. கேள்வியின் இரண்டாம் பகுதி, ‘மரணகாலத்தில், தன்னடக்கம் கொண்டவர்களால் நீர் எவ்வாறு அறியப்படுகிறீர்?’ என்பது மிகவும் முக்கியமானது. இது எந்தவொரு ஆன்மீகப் பயிற்சிக்கும் இறுதி சவாலைக் குறிக்கிறது: மரணம் எனும் முக்கியமான தருணத்தில் ஒருவரின் உணர்வை தெய்வீகத்தின் மீது நிலைநிறுத்துவது. ‘மதுசூதனா’ (மதுஸூதன), அதாவது ‘மது என்ற அசுரனைக் கொன்றவர்’ என்ற பெயர் இங்கு கிருஷ்ணரின் அறியாமையை அழிக்கும் மற்றும் தடைகளை வெல்லும் சக்தியைக் கோர பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது கிருஷ்ணரால் மட்டுமே இத்தகைய ஆழமான பதில்களை வழங்க முடியும் மற்றும் இறுதி ஆன்மீகப் பரிசோதனையின் மூலம் ஒருவரை வழிநடத்த முடியும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

This shloka highlights Arjuna’s earnest desire for deeper spiritual knowledge. His questions about Adhiyajna (the Lord of sacrifice within the body) and how to remember Krishna at the moment of death are crucial for spiritual aspirants. The significance lies in understanding the subtle presence of the Divine within oneself and the ultimate importance of consciousness at the time of passing, which determines one’s future spiritual state.

Arjuna asked: O Madhusudana, who is Adhiyajna, and how does He reside in this body? And how are You to be known by the self-controlled at the time of departure (death)?

Arjuna asks Lord Krishna to explain who the Lord of sacrifice (Adhiyajna) is and how He resides within the body. He also inquires about the method by which self-controlled individuals can remember or know Krishna at the crucial moment of death.

This shloka marks Arjuna’s seventh and eighth questions to Lord Krishna in this chapter. Having heard about Brahman, Adhyatma, Karma, Adhibhuta, and Adhidaiva, Arjuna now seeks clarification on ‘Adhiyajna’ and the crucial aspect of remembering the Lord at the time of death. ‘Adhiyajna’ (अधियज्ञः) refers to the Lord as the enjoyer and master of all sacrifices. Arjuna wants to know who this entity is and how it resides within the physical body. This points to the subtle presence of the Divine within every living being, specifically as the Supersoul (Paramatma), who witnesses and sanctions all actions. The second part of the question, ‘how are You to be known by the self-controlled at the time of departure (death)?’, is highly significant. It addresses the ultimate challenge for any spiritual practitioner: maintaining one’s consciousness on the Divine at the critical moment of death. The term ‘Madhusudana’ (मधुसूदन), meaning ‘slayer of the demon Madhu’, is used here to appeal to Krishna’s power to destroy ignorance and overcome obstacles, suggesting that only Krishna can provide such profound answers and guide one through the ultimate spiritual test.

Sentence - 1¶

———

अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन ।

———

Meaning¶

மதுசூதனா, அதியக்ஞன் யார்? அவன் எப்படி இந்த உடலில் வசிக்கிறான்?

O Madhusudana, who is Adhiyajna, and how does He reside in this body?

Meaning of Words¶

अधियज्ञः	அதியக்ஞ:		adhiyajñah
யாகங்களின் தலைவன் / யாகங்களுக்கு அதிபதி ‘யக்ஞம்’ என்றால் ‘வேள்வி’ அல்லது ‘தியாகம்’. ‘அதியக்ஞன்’ என்றால் வேள்விகளின் தலைவர் அல்லது அதிபதி. பகவத் கீதையின் சூழலில், எல்லா வேள்விகளின் இறுதி அனுபவிப்பவரும் தலைவருமான பரம புருஷ பகவானையே இது குறிக்கிறது. அவர் ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் பரமாத்மாவாக, சூப்பர்சோலாக இருந்து அனைத்து செயல்களையும், தியாகங்களையும் மேற்பார்வையிடுகிறார். கிருஷ்ணர் பின்னர் தாமே அதியக்ஞனாக உடலில் உள்ளே இருக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பதை விளக்குகிறார்.		Lord of Sacrifice / Presiding Deity of Sacrifices Adhiyajna literally means ‘the Lord of sacrifice’. In the context of Bhagavad Gita, it refers to the Supreme Lord, who is the ultimate enjoyer and master of all sacrifices (yagnas). He is present within every living being as the Supersoul (Paramatma), overseeing all actions and sacrifices. Krishna later explains that He Himself is Adhiyajna, residing in the body as the indwelling Spirit.
कथं	கதம்		katham
எப்படி		how
कः	க:		kah
யார்		who
अत्र	அத்ர		atra
இங்கு		here
देहे	தேஹே		dehe
உடலில்		in the body
अस्मिन्	அஸ்மின்		asmin
இந்த		in this
मधुसूदन	மதுஸூதன		Madhusūdana
மதுசூதனன் என்பது கிருஷ்ணரின் பல பெயர்களில் ஒன்றாகும். இதன் பொருள் ‘மது என்ற அசுரனைக் கொன்றவர்’ என்பதாகும். மது என்ற சக்திவாய்ந்த அசுரனை மகாவிஷ்ணு அழித்தார். கிருஷ்ணரை மதுசூதனா என்று அழைப்பதன் மூலம், அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரின் உயர்ந்த சக்தியையும், அனைத்து தடைகளையும் தீமைகளையும் வெல்லும் திறனையும் ஒப்புக்கொள்கிறார். ஆழ்ந்த ஆன்மீக கேள்விகளுக்கு அர்ஜுனன் தெளிவு கேட்பதால், இந்த பெயர் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது; அறியாமையையும் இருளையும் (மது அசுரனைப் போல) அழிப்பவர் கிருஷ்ணர் என்பதால், அவரே பதிலளிக்க சரியானவர் என்று அர்ஜுனன் கருதுகிறார்.		O Madhusudana Madhusudana is one of the many names of Lord Krishna, meaning ‘the slayer of the demon Madhu’. Madhu was a powerful demon who was killed by Lord Vishnu. By addressing Krishna as Madhusudana, Arjuna acknowledges Krishna’s supreme power and ability to overcome all obstacles and evil. This name is significant as Arjuna is asking for clarity on profound spiritual topics, implying that Krishna, the one who destroys ignorance and darkness (like the demon Madhu), is the perfect one to answer.

Sentence - 2¶

———

प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥

———

Meaning¶

மரணகாலத்தில், தன்னடக்கம் கொண்டவர்களால் நீர் எவ்வாறு அறியப்படுகிறீர்?

And how are You to be known by the self-controlled at the time of departure (death)?

Meaning of Words¶

प्रयाणकाले	ப்ரயாணகாலே		prayāṇakāle
மரண காலத்தில் / உயிர் பிரியும் நேரத்தில் ப்ரயாணகாலே என்பது மரணத்தின் முக்கியமான கணத்தை, அதாவது உயிர் உடலை விட்டுப் பிரிந்து செல்லும் நேரத்தைக் குறிக்கிறது. ஆன்மீக தத்துவத்தில் இது ஒரு முக்கியமான தருணம், ஏனெனில் இந்தக் கணத்தில் இருக்கும் எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் ஆன்மாவின் அடுத்த பயணத்தையோ அல்லது நிலையை நிர்ணயிப்பதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த முக்கியமான கட்டத்தில் பகவானை எவ்வாறு நினைவில் கொள்வது அல்லது அறிவது என்று அர்ஜுனன் கேட்கிறார்.		at the time of departure (death) Prayanakale refers to the critical moment of death, when the soul leaves the physical body. This is a very significant time in spiritual philosophy, as the thoughts and consciousness at this moment are believed to determine the soul’s next destination or state of being. Arjuna is asking how one should remember or know the Lord at this crucial juncture.
च	ச		ca
மற்றும்		and
ज्ञेयोऽसि	ஞேயோ’ஸி		jñeyo’si
உம்மால் அறியப்பட வேண்டியது ஞேயோ’ஸி என்பது ‘ஞேய:’ (அறியப்பட வேண்டியது) மற்றும் ‘அஸி’ (நீ இருக்கிறாய்) ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கிறது. இதன் பொருள் ‘நீர் எவ்வாறு அறியப்பட வேண்டும்?’ அர்ஜுனன் பரம இறைவனைப் புரிந்துகொள்வதற்கான அல்லது உணர்வதற்கான வழி அல்லது செயல்முறையைப் பற்றி கேட்கிறார், குறிப்பாக உடலில் இருந்து வெளியேறும் இறுதி தருணத்தை எதிர்கொள்ளும்போது.		Jñeyo’si combines ‘jñeyaḥ’ (to be known) and ‘asi’ (you are). It means ‘how are You to be known?’. Arjuna is asking about the method or process by which one can comprehend or realize the Supreme Lord, especially when facing the ultimate moment of departure from the body.
नियतात्मभिः	நியதாத்மபி:		niyatātmabhiḥ
தன்னை அடக்கியவர்களால் / புலனடக்கம் கொண்டவர்களால் நியதாத்மபி: என்பது மனம் மற்றும் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி, சுயக் கட்டுப்பாடுடன் ஆன்மீகப் பயிற்சிகளில் உறுதியாக இருப்பவர்களைக் குறிக்கிறது. இவர்கள் தங்கள் அகத்தை வென்றவர்கள்; எனவே, மரணம் போன்ற சவாலான சூழ்நிலைகளிலும் தங்கள் உணர்வை தெய்வீகத்தின் மீது செலுத்தக்கூடியவர்கள்.		by the self-controlled Niyatātmabhiḥ refers to those individuals who have disciplined their minds and senses, who are self-controlled and steadfast in their spiritual practices. These are the practitioners who have mastered their inner selves and are therefore capable of focusing their consciousness on the Divine, even in the most challenging situations like death.