Liberation and Renunciation - 18 - 03¶
The Shloka¶
———
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः ।
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे ॥
———
ತ್ಯಾಜ್ಯಂ ದೋಷವದಿತೈಕೆ ಕರ್ಮ ಪ್ರಾಹುರ್ಮನೀಷಿಣಃ ।
ಯಜ್ಞದಾನತಪಃಕರ್ಮ ನ ತ್ಯಾಜ್ಯಮಿತಿ ಚಾಪರೆ ॥
———
Tyājyaṁ doṣavadityeke karma prāhurmanīṣiṇaḥ ।
Yajñadānataḥ karma na tyājyamiti chāpare ॥
———
Meaning / Summary¶
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಕರ್ಮಗಳ ತ್ಯಾಗದ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ದೋಷಪೂರಿತವೆಂದು ತೋರುವ ಅಥವಾ ಅಹಿತಕರ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಂತನೆಯು, ತ್ಯಾಗ (ಯಜ್ಞ), ದಾನ (ಕರುಣೆ), ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು (ಕಠಿಣ ಸಾಧನೆ) ಯಂತಹ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಹಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭಾವ್ಯ ತೊಂದರೆಗಳಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ದೋಷಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಕರ್ಮಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕೆಲವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ದೋಷದಂತೆ ಕಾಣುವ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಮುಂತಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಇತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ: ಒಂದು ಗುಂಪು ದೋಷಪೂರಿತವೆನಿಸುವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು ಯಜ್ಞ, ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಂತಹ ಅವಶ್ಯಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದ್ದು, ಕರ್ಮಗಳ ತ್ಯಾಗದ (ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು) ಕುರಿತಾದ ವಿಭಿನ್ನ ತಾತ್ವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಭಾಗವು ‘ಕೆಲವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ದೋಷದಂತೆ ಕಾಣುವ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ‘ದೋಷವತ್’ ಎಂದರೆ ದೋಷಗಳು, ತಪ್ಪುಗಳು ಅಥವಾ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇವು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಆಸೆಗಳಿಂದ, ಹಾನಿಕಾರಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವಂತಹವುಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗಾಗಿ ಅಂತಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇದರ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಎರಡನೇ ಭಾಗವು ಇದರ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ‘ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಮುಂತಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಇತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ, ನಿಃಸ್ವಾರ್ಥ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಯಜ್ಞವು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ದಾನವು ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಸ್ವಯಂ-ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು. ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು, ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಶ್ಲೋಕವು ದೋಷಪೂರಿತವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ, ಸದ್ಗುಣದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೆ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಇದು ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯು ಕರ್ಮಯೋಗದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಫಲಿತಾಂಶದ ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕರ್ತವ್ಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಚರ್ಚೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಅಥವಾ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಿಧ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎದುರಾಗುವ ತಾತ್ವಿಕ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
This shloka highlights the differing views among wise people regarding the renunciation of actions. One school of thought believes that any action that appears flawed or leads to undesirable consequences should be given up. However, another school of thought, which aligns more with the Bhagavad Gita’s overall message, emphasizes the importance of performing certain essential duties and prescribed actions like sacrifice, charity, and austerity, regardless of potential difficulties or perceived flaws. These actions are considered vital for spiritual growth and societal well-being.
Some wise men say that action, which is like a fault, should be abandoned. But others say that actions like Yajna (sacrifice), Dāna (charity), and Tapas (austerity) should not be abandoned.
The shloka presents two contrasting views on renouncing actions: one group suggests abandoning actions that seem flawed, while the other insists that essential actions like sacrifice, charity, and austerity must be performed.
This shloka from the Bhagavad Gita’s 18th chapter discusses different philosophical viewpoints on the renunciation of actions (karma). The first part states that ‘Some wise men declare that action which is flawed should be abandoned.’ Here, ‘doshavat’ refers to actions that are seen as having defects, faults, or leading to negative outcomes. These could be actions driven by selfish desires, harmful intentions, or those that create attachment and suffering. The implication is that such actions should be renounced for spiritual progress. The second part contrasts this by saying, ‘But others say that actions like Yajna (sacrifice), Dāna (charity), and Tapas (austerity) should not be abandoned.’ This perspective emphasizes the performance of prescribed, selfless duties. Yajna represents performing rituals and duties for the greater good, Dāna signifies acts of generosity and compassion, and Tapas denotes self-discipline and spiritual practices. These actions are considered essential for maintaining cosmic order, purifying the self, and contributing positively to society. The shloka, therefore, presents a debate on whether to renounce all actions perceived as flawed or to continue performing specific, virtuous actions that are beneficial and prescribed.
Sentence - 1¶
———
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः ।
———
Meaning¶
ಕೆಲವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ದೋಷದಂತೆ ಕಾಣುವ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
Some wise men say that action, which is like a fault, should be abandoned.
Meaning of Words¶
त्याज्यं | ತ್ಯಾಜ್ಯಂ | Tyājyam | |||
ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕಾದದ್ದು | To be abandoned | ||||
दोषवत् | ದೋಷವತ್ | Doṣavat | |||
ದೋಷದಂತೆ/ತಪ್ಪು | Like a fault/defect | ||||
इति | ಇತಿ | Iti | |||
ಹೀಗೆ | Thus | ||||
एके | ಏಕೆ | Eke | |||
ಕೆಲವರು | Some | ||||
कर्म | ಕರ್ಮ | Karma | |||
ಕರ್ಮ/ಕೆಲಸ | Action/Deed | ||||
प्राहुः | ಪ್ರಾಹುಃ | Prāhuḥ | |||
ಹೇಳುತ್ತಾರೆ | Say/Proclaim | ||||
मनीषिणः | ಮನೀಷಿಣಃ | Manīṣiṇaḥ | |||
ಜ್ಞಾನಿಗಳು/ಋಷಿಗಳು | Wise men/Sages | ||||
Sentence - 2¶
———
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे ॥
———
Meaning¶
ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಮುಂತಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಇತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
But others say that actions like Yajna (sacrifice), Dāna (charity), and Tapas (austerity) should not be abandoned.
Meaning of Words¶
यज्ञ | ಯಜ್ಞ | Yajña | |||
ಯಜ್ಞ/ಹೋಮ | Sacrifice | ||||
दान | ದಾನ | Dāna | |||
ದಾನ/ಉದಾರತೆ | Charity | ||||
तपः | ತಪಃ | Tapaḥ | |||
ತಪಸ್ಸು/ಕಠಿಣ ಸಾಧನೆ | Austerity/Penance | ||||
न | ನ | Na | |||
ಇಲ್ಲ/ಬೇಡ | Not | ||||
चापरे | ಚಾ’ಪರೆ | Chāpare | |||
ಮತ್ತು ಇತರರು | And others | ||||