Threefold Faith - 17 - 03

The Shloka

———

सत्त्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।

श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥

———

ಸತ್ತ್ವಾನರೂಪಾ ಸರ್ವಸ್ಯ ಶ್ರದ್ಧಾ ಭವತಿ ಭಾರತ ।

ಶ್ರದ್ಧಾಮಯೋಽಯಂ ಪುರುಷೋ ಯೋ ಯಚ್ಛ್ರದ್ಧಃ ಸ ಏವ ಸಃ ॥

———

sattvānurūpā sarvasya śraddhā bhavati bhārata ।

śraddhāmayo’yaṁ puruṣo yo yacchraddhaḥ sa eva saḥ ॥

———

Meaning / Summary

ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಕೇವಲ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಂಗದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸತ್ತ್ವ (ಸ್ವಭಾವ) ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನ ಶ್ರದ್ಧೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು, ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಅವನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಶುದ್ಧ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಶುದ್ಧ ಜೀವನಕ್ಕೆ, ಅಶುದ್ಧ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಅಶುದ್ಧ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ತಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಉನ್ನತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕ ಸಾರುತ್ತದೆ.

ಭರತಕುಲದವನೇ (ಅರ್ಜುನ), ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಅವನ ಅಂತರಂಗದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೇ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಯಾವನು ಯಾವ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನೋ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಅವರ ಆಂತರಿಕ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಮದ್ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹದಿನೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ‘ಭರತ’ ಎಂದು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ‘ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಂಬಿಕೆ ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಅವರೊಳಗಿನ ಪ್ರಕೃತಿ, ಅಂದರೆ ಅವರ ‘ಸತ್ತ್ವ’ (ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಗುಣ)ಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಅವನ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನು ಅದೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.’ ಅಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲ ಸ್ವಭಾವ ಅಥವಾ ಗುಣಗಳು ಅವನ ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಅವನ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳು, ಮತ್ತು ಅವನ ಜೀವನ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಆ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಅವನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೂಲ ಭಾಗವಾಗಿ, ಅವನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತವೆ.

This shloka underscores the profound importance of faith (śraddhā). It reveals that faith is not merely an external belief but a deep reflection of one’s inner constitution. The type of faith an individual possesses is determined by their inherent nature (sattva, rajas, or tamas). Furthermore, this faith actively shapes the individual’s personality, actions, and destiny. Pure faith leads to a pure life, while impure faith leads to an impure one. Thus, the verse emphasizes that by cultivating a Sattvic (pure) faith, an individual can elevate their life and being, as their identity is intrinsically linked to their convictions.

O Bharata (Arjuna), the faith of every person is in accordance with their inner nature. This person is made of faith; whatever his faith is, that indeed he is.

Everyone’s faith aligns with their inner nature. A person is fundamentally composed of their faith; whatever their faith is, that is truly what they are.

In this verse from the Seventeenth Chapter of the Bhagavad Gita, Lord Krishna explains the nature of faith (śraddhā). Addressing Arjuna as ‘Bharata,’ Krishna states that every individual’s faith is not arbitrary but is fundamentally shaped by their inner nature or constitution, which is primarily influenced by the three Gunas (Sattva, Rajas, and Tamas). The verse emphasizes that a person is essentially composed of their faith. Whatever kind of faith an individual possesses – be it pure (Sattvic), passionate (Rajasic), or ignorant (Tamasic) – that is what they truly become. It means that one’s deepest convictions and beliefs define their very being, their character, their actions, and ultimately, their destiny.

Sentence - 1

———

सत्त्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।

———

Meaning

ಭರತಕುಲದವನೇ (ಅರ್ಜುನ), ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಅವನ ಅಂತರಂಗದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

O Bharata (Arjuna), the faith of every person is in accordance with their inner nature.

Meaning of Words

सत्त्वानुरूपा		ಸತ್ತ್ವಾನರೂಪಾ		sattvānurūpā
ಅಂತರಂಗದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ ‘ಸತ್ತ್ವ’ ಎಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆಂತರಿಕ ಸತ್ವ, ಗುಣ, ಅಥವಾ ಸ್ವಭಾವ. ಮೂರು ಗುಣಗಳಾದ ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸತ್ತ್ವ. ‘ಅನುರೂಪಾ’ ಎಂದರೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಸಮಾನವಾಗಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಸತ್ತ್ವಾನರೂಪಾ’ ಎಂದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆಂತರಿಕ ಗುಣಗಳು ಅಥವಾ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಎಂಬರ್ಥ.			According to one’s inner nature/constitution The term ‘sattva’ refers to a person’s inherent nature, fundamental character, or the predominant quality (guna – Sattva, Rajas, or Tamas) that governs their being. ‘Anurūpā’ means ‘according to’ or ‘conforming to.’ Thus, ‘sattvānurūpā’ signifies that one’s faith is shaped and determined by their fundamental inner disposition or character.
सर्वस्य		ಸರ್ವಸ್ಯ		sarvasya
‘ಸರ್ವ’ ಎಂದರೆ ‘ಎಲ್ಲಾ’ ಅಥವಾ ‘ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ’ ಎಂಬುದು. ‘ಸರ್ವಸ್ಯ’ ಎಂದರೆ ಷಷ್ಠಿ ವಿಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ‘ಎಲ್ಲರ’ ಅಥವಾ ‘ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ’ ಎಂಬರ್ಥ.			Of everyone, of all This is the genitive singular form of ‘sarva,’ meaning ‘all’ or ‘every.’ It indicates possession or relation, implying ‘belonging to everyone’ or ‘of all beings.’
श्रद्धा		ಶ್ರದ್ಧಾ		śraddhā
ಶ್ರದ್ಧೆ, ನಂಬಿಕೆ ಶ್ರದ್ಧಾ ಎಂದರೆ ಆಳವಾದ ನಂಬಿಕೆ, ವಿಶ್ವಾಸ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಅಥವಾ ನಿಷ್ಠೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆಂತರಿಕವಾದ ದೃಢ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.			Faith, conviction, devotion, belief Shraddhā is a profound concept. It is not mere belief but a deep, unwavering conviction, trust, and sincerity that arises from within. It implies a firm resolve and earnestness in one’s pursuits, whether spiritual or worldly. It is the inner disposition that shapes one’s actions and outlook.
भवति		ಭವತಿ		bhavati
ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಆಗುತ್ತದೆ ಇದು ‘ಭೂ’ (ಇರಲು, ಆಗಲು) ಎಂಬ ಧಾತುವಿನ ಮೂರನೇ ಏಕವಚನ ವರ್ತಮಾನ ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ‘ಆಗಿರುತ್ತದೆ’ ಅಥವಾ ‘ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.			Is, becomes, happens This is the third person singular present tense form of the verb root ‘bhū,’ which means ‘to be’ or ‘to become.’ In this context, it signifies ‘is’ or ‘comes to be.’
भारत		ಭಾರತ		bhārata
ಓ ಭರತ (ಅರ್ಜುನ) ‘ಭರತ’ ಎಂಬುದು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಲು ಬಳಸುವ ಒಂದು ಹೆಸರು. ಭರತನು ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರ ಪೂರ್ವಜರಾಗಿದ್ದ ಪೌರಾಣಿಕ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ‘ಭರತ’ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಅವನ ಉದಾತ್ತ ಕುಲವನ್ನು ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.			O Bharata (Arjuna) This is a vocative form addressing Arjuna. ‘Bharata’ literally means ‘descendant of Bharata.’ Bharata was a legendary emperor, an ancestor of both the Pandavas and Kauravas, whose lineage founded the Kuru dynasty. Krishna frequently addresses Arjuna by various names, including ‘Bharata,’ to signify his noble lineage and to remind him of his duty as a warrior from such a renowned ancestry. It is a term of endearment and respect used by Krishna.

Sentence - 2

———

श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥

———

Meaning

ಮನುಷ್ಯನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೇ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಯಾವನು ಯಾವ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನೋ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

This person is made of faith; whatever his faith is, that indeed he is.

Meaning of Words

श्रद्धामयो		ಶ್ರದ್ಧಾಮಯೋ		śraddhāmayo
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶ್ರದ್ಧಾಮಯನಾದ ‘ಶ್ರದ್ಧಾ’ (ನಂಬಿಕೆ) ಮತ್ತು ‘ಮಯ’ (ಕೂಡಿದ, ಪೂರ್ಣವಾದ) ಎಂಬ ಪದಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಇದು ‘ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ’ ಅಥವಾ ‘ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಅವನ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.			Full of faith, consisting of faith, faith-filled This compound word combines ‘śraddhā’ (faith) with ‘maya’ (consisting of, full of). It signifies that a person is fundamentally composed of their faith, meaning their faith defines their very being and essence.
ऽयं		ಽಯಂ		ayaṁ
ಈ (ವ್ಯಕ್ತಿ) ಇದು ಪುಲ್ಲಿಂಗ ನಿರ್ದೇಶಕ ಸರ್ವನಾಮವಾಗಿದ್ದು, ‘ಈತ’ ಅಥವಾ ‘ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇದು ‘ಪುರುಷೋ’ (ಮನುಷ್ಯ) ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.			This (person) This is a masculine demonstrative pronoun, meaning ‘this one’ or ‘this person.’ In this context, it refers to the ‘puruṣa’ (person) being discussed.
पुरुषो		ಪುರುಷೋ		puruṣo
ಮನುಷ್ಯ, ವ್ಯಕ್ತಿ ‘ಪುರುಷ’ ಎಂದರೆ ಮಾನವ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಜೀವ, ಅಥವಾ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ. ಇಲ್ಲಿ ಇದು ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.			Person, being, individual Puruṣa refers to a human being, an individual soul, or sometimes the Cosmic Being. In this context, it denotes any individual person.
यो		ಯೋ		yo
ಯಾರು, ಅವನು ಯಾರು ಇದು ಸಾಪೇಕ್ಷ ಸರ್ವನಾಮವಾಗಿದ್ದು, ‘ಯಾರು’ ಅಥವಾ ‘ಅವನು ಯಾರು’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಮುಂದಿನ ವಾಕ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.			Whoever, he who This is a relative pronoun, meaning ‘who’ or ‘he who,’ connecting the current clause to the subsequent part of the sentence.
यच्छ्रद्धः		ಯಚ್ಛ್ರದ್ಧಃ		yacchraddhaḥ
ಯಾರ ಶ್ರದ್ಧೆ (ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಯೋ) ‘ಯತ್’ ಎಂದರೆ ‘ಯಾವುದು’ ಅಥವಾ ‘ಏನು’, ಮತ್ತು ‘ಶ್ರದ್ಧಃ’ ಎಂದರೆ ‘ಶ್ರದ್ಧೆ’. ಒಟ್ಟಾಗಿ ‘ಯಾರ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಯೋ’ ಅಥವಾ ‘ಯಾವ ರೀತಿಯ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೋ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಅಥವಾ ಗುಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.			Whose faith is (such), whose conviction is (so) This compound is formed from ‘yat’ (what, which) and ‘śraddhaḥ’ (faith). It means ‘whose faith is of a particular kind’ or ‘whose conviction is as it is.’ It points to the nature or type of faith a person possesses.
स		ಸ		sa
ಇದು ಪುಲ್ಲಿಂಗ ನಿರ್ದೇಶಕ ಸರ್ವನಾಮವಾಗಿದ್ದು, ‘ಅವನು’ ಅಥವಾ ‘ಆತ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.			He This is a masculine demonstrative pronoun, meaning ‘he’ or ‘that one.’
एव		ಏವ		eva
ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ			Indeed, certainly, only, alone
सः		ಸಃ		saḥ
ಇದು ‘ಸ’ ಎಂಬ ಪದದ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ. ಇಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಮೊದಲಿನ ‘ಸ’ ಪದದ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರರ್ಥ ‘ಅವನೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ’.			He (is that) This is the same as ‘sa,’ used here to complete the predicate and reinforce the preceding ‘sa’. It means ‘he is that’ or ‘that is what he is.’

---